نقد برنامۀ مقایسۀ الهیات اسلام و مسیحیت

نقد برنامۀ مقایسۀ الهیات اسلام و مسیحیت

قسمت 4

پاسخ‌هایی به کشیش ساسان توسلی

چکیده

این مقاله با نقد دیدگاه‌های کشیش ساسان توسلی درباره الهیات اسلام و مسیحیت، ادعای شناخت «صدای خدا» را بررسی کرده و با استناد به کتاب مقدس و دیدگاه‌های سید احمد الحسن، برداشت‌های او درباره تخت‌نشین، برّه و تثلیث را به چالش می‌کشد.

• پیش‌گفتار

در ابتدای قسمت سوم، کشیش توسلی از بحثی که با یک مسلمان داشت، صحبت می‌کند؛ بحثی که عنوان آن «خدا در اسلام و خدا در مسیحیت» بود. او بیان می‌کند که در آنجا مثالی را به کار برده است و آن را با چنین مضمونی شرح می‌دهد:

«بنده نه هنرمند هستم، نه از شعر و شاعری چیزی بلدم؛ ولی تصور می‌کنم که اگر یک نفر کاملاً خود را آشنا کرده باشد و [برای رسیدن] به عمق اشعار مولانا یا حافظ یا سعدی وقت گذرانده باشد، یک ایرانی صدای مولانا و حافظ و سعدی را می‌شناسد؛ شعر آن را ،نوع شعر را، نوع سخن گفتن را؛ گفتم: بعد، اگر یک بیت شعر به آن متخصص این شاعران بدهید، آن شخص می‌تواند بگوید این شعر از آن شاعر است یا خیر؛ حتی اگر قبلاً آن شعر را نخوانده باشد؛ نشنیده باشد؛ چرا؟ چون سبک صدای مولانا را می‌شناسد؛ صدای حافظ را می‌شناسد؛ صدای سعدی را می‌شناسد؛ یا هر نوع هنری.

من نیز گفتم وقتی به‌عنوان یک مسیحی به آن صدایی که از خدا در کتاب مقدس می‌شنوم، چه آن شخصیت خدا در عهد عتیق، چه آن پدر آسمانی که مسیح در عهد جدید به ما معرفی می‌کند، آن صدا را می‌بینم از یک دلی می‌آید که خیلی با آن صدایی که من در خواندن قرآن می‌شنوم فرق دارد؛ شخصیت‌های پشت این صداها به نظر من تفاوت‌های خیلی عمیقی با یکدیگر دارند[1]

بنابر‌این او خود را متخصص در زمینۀ کتاب مقدس، بلکه مشرف به قرآن نیز تلقی می‌کند! در ادامه، مایلم ادعای او را بررسی کنم.

 

• کشیش ساسان توسلی و الفبای زبان خدا

با این‌که در طول سه قسمت پیشین اثبات شد که او درک درستی نسبت به آیاتی از قرآن ـ که درصدد اشکال از آن‌ها بود ـ نداشت، باید بگویم که او حتی درک درستی نیز از کتاب مقدس ندارد. در ادامه، به چند نمونه از این موارد اشاره می‌کنم.

الف. او در یکی از برنامه‌ها گفته است:

«وقتی پولس رسول در دوم تیموتائوس، [آیۀ] ۱۶، می‌گوید: "تمامی کتب مقدس، الهام خداست"، منظور کتب عهد عتیق است؛ چون هنوز عهد جدیدی نوشته نشده ‌است و به‌عنوان کلام خدا، به‌عنوان کتب مقدس، جمع‌آوری نشده است؛ پس خود مسیح، شاگردان مسیح، هیچ‌وقت نمی‌بینیم که عهد عتیق را رد کنند، نقد کنند که این‌ها اشتباه است؛ این‌ها درست نیست.»[2]

بنابراین او داستان‌هایی مانند طوفان نوح (ع) که در تورات نقل شده است[3] و همچنین داستان آفرینش حوا (س) از دندۀ آدم (ع)[4] را کلام خدا می‌داند! درحالی‌که داستان طوفان نقل‌شده در تورات دارای اشکالات بسیاری است[5] و داستان آفرینش حوا (س) از دندۀ آدم نیز با تکامل ـ‌ که یک حقیقت علمی است ـ در تعارض است![6]

بنابراین او درحالی‌که توانایی تشخیص کلمات خدا را از تحریفات موجود در کتاب مقدس ندارد، ادعا می‌کند که صدای خدا را می‌شناسد و صدای خدای کتاب مقدس و صدای خدای قرآن را از یکدیگر متفاوت می‌داند! در حقیقت، من نمی‌توانم بپذیرم که او صداشناس خوبی باشد.[7]

ب. او در برنامه‌ای دیگر، دربارۀ تخت‌نشین موجود در مکاشفۀ یوحنّا ـ که برای نمونه، می‌توانید یادش را در فصل چهار بخوانید[8] ـ می‌گوید:

«پس می‌خواهم به تخت سلطنت خدا در فصل چهار نگاه کنیم؛ نویسنده به کسی که روی تخت سلطنت نشسته است ـ که سمبل خدای پدر است ـ اصطلاح تخت‌نشین را می‌دهد.»[9]

اما به برکت روشنگری سید احمد الحسن آموختیم که نشستن خدا بر تخت، در حقیقت، نقض‌کنندۀ الوهیت مطلق اوست، زیرا این تفسیر برای او محدودیت در نظر می‌گیرد، درحالی‌که پروردگار حدی ندارد.[10]

بله! من نمی‌توانم بپذیرم شخصی که تخت‌نشین مکاشفه را خدا دانسته و بیراهه رفته‌ است، زبان خدا و کتاب مقدس را به‌درستی درک کرده باشد!

پ. همچنین، کشیش ساسان توسلی دربارۀ برّۀ ذبح‌شده در مکاشفه فصل پنج [11] گفته است:

«تخت‌نشین، خدای پدر، خالق، قادر مطلق، قدوس و سزاوار پرستش، ولی در کنار این تخت‌نشین ببین، برۀ ذبح‌شده، خدای رنج‌کشیده، خدای مصلوب‌شده، خدایی که درد و رنج تو را می‌فهمد.»[12]

در برنامۀ دیگر او گفته است:

«ولی عمیق‌ترین حقیقت خدا این است که این خدا، خدای ذبح‌شده است؛ خدای رنج‌کشیده است؛ خدایی که به‌خاطر من و تو وارد درد و رنج‌های دنیا شد و مصلوب شد؛ این خدایی است که مسیحیان پرستش می‌کنند؛ عیسای مسیح، پسر خدا.»[13]

بنابراین او برّه در مکاشفۀ یوحنّا را عیسای مسیح تفسیر می‌کند؛ اما در پاسخ مقدماتی باید بگویم، طبق روشنگری سید احمد الحسن، تخت‌نشینی که یادش را به‌ویژه در فصل پنج می‌بینیم ـ همان‌طور که مشخص است ـ از همگان برتر است و بیست‌ و چهار شیخ یا پیر نشسته بر تخت‌ها ـ که اطراف اویند ـ نزدیک‌ترین افراد موجود در رؤیا ـ از جهت جایگاه ـ به او هستند.[14]

بنابراین برّه از آن‌ها برتر نیست، پس چگونه است که او و نه دیگران، شایستگی دارد که کتاب را از تخت‌نشین بگیرد؟![15] پس بره باید به‌صورت رمزگونه به یکی از بیست‌ و چهار پیر اشاره داشته باشد.[16]

اما مسیحیان باور ندارند که یکی از بیست‌ و چهار پیر، عیسای مسیح باشد؛ پس حقیقت، با تفسیر آنان ناسازگار است. همچنین یکی از دلایل دیگر در رد این باور که عیسی (ع) همان برۀ یادشده است، آن است که بره بعد از عیسای مسیح به دنیا خواهد آمد[17] و پیش از بازگشت عیسای مسیح فعالیت خود را آغاز می‌کند.[18]

پس این‌که آقای توسلی برّه را عیسای مسیح می‌داند، نشانۀ این است که او کلام خدا را به‌درستی درک نکرده است و ای کاش او به خود بیاید و تحقیق و بررسی کند و خود را از تعصبات مذهبی برهاند.

ت. آیا تعریف او از تثلیث را ـ که در قسمت دوم نقل کردم ـ به یاد دارید؟ او، همانند دیگر مسیحیانِ معتقد به تثلیث، بر این باور است که تثلیث به معنای ایمان به یک خداست، نه اعتقاد به سه خدا. با این‌که هم ما می‌دانیم و هم خودشان می‌دانند که تثلیث به معنای باورمندی به سه خداست، با این حال، در یکی از برنامه‌هایی که برای مسیحیان برگزار کرده بود، سخنانی بر زبان می‌آورد که تأمل‌برانگیز است:

«فراموش نکن خدای تخت‌نشین قادر مطلق و در کنار آن خدایی که برای من و تو درد کشید برای من و تو صلیب را تجربه کرد، خدای پر از فیض و محبت [است][19]

و همچنین کلماتی که پیش‌تر نیز تقدیم شد:

«تخت‌نشین، خدای پدر، خالق، قادر مطلق، قدوس و سزاوار پرستش، ولی در کنار این تخت‌نشین ببین، برّۀ ذبح‌شده، خدای رنج‌کشیده، خدای مصلوب‌شده، خدایی که درد و رنج تو را می‌فهمد.»[20]

خدا را شکر که او در اینجا، بی‌آن‌که خود آگاه باشد، تثلیث را نه آن‌گونه که در مقام آموزش معرفی می‌کند، بلکه آن‌گونه که آن را واقعاً می‌فهمد، بیان کرده است!

«آدم نیکو از خزینۀ خوب دل خود چیز نیکو برمی‌آورد و شخص شریر از خزینۀ بد دل خویش چیز بد بیرون می‌آورد. زیراکه از زیادتی دل زبان سخن می‌گوید[21]

آری، در اینجا یک خدا را پدر معرفی می‌کند و اعلام می‌کند که در کنار آن، خدای دیگر یعنی برّه ـ در نظرش عیسای مسیح ـ وجود دارد! اما کتاب مقدس نشان می‌دهد که تنها یک خدا وجود دارد و آن هم پدر است.[22]

من نمی‌توانم بپذیرم شخصی که اولین یا مهم‌ترین حکم خدا، یعنی وحدانیت او را انکار می‌کند، کتاب مقدس را به‌درستی درک کرده باشد.

«یکی از علمای دین نزدیک آمد و گفت‌وگوی آن‌ها را شنید. چون دید که عیسی پاسخی نیکو به آن‌ها داد، از او پرسید: «کدام‌یک از احکام، مهم‌ترینِ همه است؟» * عیسی به او فرمود: «مهم‌ترین حکم این است: ”بشنو ای اسرائیل، خداوندْ خدای ما، خداوندِ یکتاست[23]

 

• تا اینجا

کشیش توسلی ادعا می‌کند صداشناس ماهری است و صدای خدا را می‌تواند بشناسد؛ اما تا اینجا نمونه‌هایی از انحراف عقایدی او تقدیم شد که نشان می‌دهد کشیش ساسان توسلی در راه درستی قرار ندارد و در نتیجه، قضاوت او در این موضوع نباید برای مسیحیان اهمیتی داشته باشد؛ زیرا این کلام سرورمان عیسای مسیح است:

«پس برای ایشان مثلی زد که «آیا می‌تواند کور، کور را راهنمایی کند؟ آیا هر دو در حفره‌ای نمی‌افتند؟»[24]

با ما همراه باشید.

 

پانویس‌ها:

  1. [1]  کشیش ساسان توسلی، شبکه محبت تی‌وی، برنامۀ مقایسۀ الهیات اسلام و مسیحیت، قسمت سوم، دقیقۀ ۰۲:۲۶ به بعد؛ لینک:

     https://youtu.be/hmCOMcFHbf4?si=scLds1vuRKfIrseN

  2. [2]  کشیش ساسان توسلی، شبکۀ محبت تی‌وی، خشونت در عهد عتیق، قسمت دوم | داوری خدا، دقیقۀ ۱۱:۳۹ به بعد؛ لینک:

      https://youtu.be/NZArf_mDIS0?si=kJa1W3RM5NxaUkv9

  3. [3]  ر.ک: عهد قدیم، کتاب پیدایش، فصل 7 و 8.

  4. [4]  ر.ک: عهد قدیم، پیدایش ۲۱:۲-۲۲.

  5. [5]  ر.ک: احمد الحسن، توهم بی‌خدایی، نوبت انتشار دوم، فصل پنجم: در تورات علت طوفان نوح، دینی و ناشی از خشم الهی است، ص ۳۷۰ و ۳۷۱. همچنین رجوع کنید به همان فصل، مبحث «برخی اشکالات علمی بر داستان عامیانۀ دینی طوفان»، ص ۳۵۰ و مبحث «مکان طوفان نوح»، ص ۳۷۵ و مبحث «لنگرگاه کشتی نوح علیه‌السلام (دلمون، آرارات، جودی)»، ص ۳۷۸.

  6. [6]  ر.ک: احمد الحسن، توهم بی‌خدایی، نوبت انتشار دوم، ص۱۶۱؛ همچنین فصل سوم، مقولۀ آفرینش حوّا از دندﮤ آدم... در یک رویاروییِ علمی، ص ۱۹۵.

  7. [7]  مسیحیت و به‌ویژه عهد جدید، تأییدکنندۀ تمامی تورات است، پس چگونه مسیحیت کنونی باطل نباشد؟! و چگونه از کسی که در باطل است باید انتظار داشت که در موضع‌گیری‌های خود اشتباه نکند؟!

  8. [8]  «پس از آن نظر کردم و اینک پیشِ رویم دری گشوده در آسمان بود، و همان صدایِ چون بانگ شیپور که نخست بار با من سخن گفته بود، دیگر بار گفت: «بالا بیا، و من آنچه را بعد از این می‌باید واقع شود، بر تو خواهم نمود.» در دم در روح شدم و هان تختی پیشِ رویم در آسمان قرار داشت و بر آن تخت کسی نشسته بود. آن تخت‌نشین، ظاهری چون سنگِ یشم و عقیق داشت و دور تا دور تخت را رنگین‌کمانی زمرّدگون فرا گرفته بود. * گرداگرد تخت، بیست و چهار تخت دیگر بود و بر آن‌ها بیست و چهار پیر نشسته بودند. آنان جامۀ سفید بر تن داشتند و تاج طلا بر سر.» (مکاشفه 2:4-4).

  9. [9]  کشیش دکتر ساسان توسلی، گردهمایی کلیساهای آنلاین هفت، تخت‌نشین و بره، از دقیقۀ ۱۱:۱۵ به بعد؛ لینک:

     https://youtu.be/F_6BKO9nfro?si=-KEG2pHMu8i2ZQuu

  10. [10]  ر.ک: سید احمد الحسن، سیزدهمین حواری، پی‌نوشت دکتر توفیق مغربی، ص ۱۵۴ و ۱۵۵.

  11. [11]  «و دیدم بر دست راست تخت‌نشین، کتابی را که مکتوب است از درون و بیرون، و مختوم به هفت مهر. و فرشته‌ای قوی را دیدم که به آواز بلند ندا می‌کند که «کیست مستحق این‌که کتاب را بگشاید و مهرهایش را بردارد؟» و هیچ‌کس در آسمان و در زمین و در زیر زمین نتوانست آن کتاب را باز کند یا بر آن نظر کند. و من به‌شدت می‌گریستم، زیرا هیچ‌کس که شایستۀ گشودن کتاب یا خواندن آن یا نظر کردن بر آن باشد، یافت نشد. و یکی از آن پیران به من می‌گوید: «گریان مباش! اینک آن شیری که از سِبطِ یهودا و ریشۀ داوود است، غالب آمده است تا کتاب و هفت مهرش را بگشاید.» و دیدم در میان تخت و چهار حیوان و در وسط پیران، برّه‌ای چون ذبح شده ایستاده است و هفت شاخ و هفت چشم دارد که هفت روح خدایند که به تمامی جهان فرستاده می‌شوند. پس آمد و کتاب را از دست راست تخت‌نشین گرفته است.» (مکاشفه 1:5-7).

  12. [12]  کشیش دکتر ساسان توسلی، گردهمایی کلیساهای آنلاین هفت، تخت‌نشین و بره، از دقیقۀ ۳۸:۱۸ به بعد؛ لینک:

    https://youtu.be/F_6BKO9nfro?si=-KEG2pHMu8i2ZQuu

  13. [13]  کشیش دکتر ساسان توسلی، کلیسای هفت، خدای تخت‌نشین، از دقیقۀ ۱۶:۳۳ به بعد؛ لینک:

     https://youtu.be/IOovgTOMwGI?si=uRrQ2KsrtOogkTyY

  14. [14]  ر.ک: عهد جدید، مکاشفه ۴:۴.

  15. [15]  ر.ک: عهد جدید، مکاشفه ۱:۵-۷.

  16. [16]  ر.ک: احمد الحسن، سیزدهمین حواری، پی‌نوشت دکتر توفیق مغربی، بیست و چهار پیر در رؤیای یوحنای لاهوتی، ص ۱۴۹.

  17. [17]  برّه یا شیرِ غلبه‌کننده همان سوار بر اسب سفید در مکاشفۀ یوحناست (ر.ک: عهد جدید، مکاشفه: مکاشفه ۱۲:۱۷-۱۴ و ۱۶:۱۹-۲۱) و این سوار بر سفید همان فرزندی است که بر پایۀ فصل ۱۲ از کتاب مکاشفه، از آن زن به دنیا خواهد آمد (ر.ک: عهد جدید، مکاشفه ۱۵:۱۹؛ مکاشفه ۵:۱۲) از آنجا که مکاشفۀ یوحنا دربارۀ آِینده است (ر.ک: عهد جدید، مکاشفه ۱:۱). و از طرفی آن مدت‌ها پس از تولد و حتی رفع عیسای مسیح دیده شده است، پس فرزندی که پس از عیسی به دنیا خواهد آمد، ابداً عیسای مسیح نیست.

  18. [18]  براساس مکاشفۀ یوحنّا، برّه قبل از جنگ‌ بین مردم و قحطی‌ و ... می‌آید (ر.ک: عهد جدید، مکاشفه ۶: ۳-۸و۱۲-۱۴) و از آنجا که طبق انجیل متّی، فصل ۲۴ این علائم برای قبل از آمدن عیسی (ع) است (ر.ک: انجیل متّی ۲۴: 3 و 6 و 7 و 29)؛ پس برّه قبل از بازگشت عیسی (ع) می‌آید.

     

  19. [19]  کشیش دکتر ساسان توسلی، گردهمایی کلیساهای آنلاین هفت، تخت‌نشین و بره، از دقیقۀ ۲۹:۵۹ به بعد؛ لینک:

    https://youtu.be/F_6BKO9nfro?si=-KEG2pHMu8i2ZQuu

  20. [20]  کشیش دکتر ساسان توسلی، گردهمایی کلیساهای آنلاین هفت، تخت‌نشین و بره، از دقیقۀ ۳۸:۱۸ به بعد؛ لینک:

     https://youtu.be/F_6BKO9nfro?si=-KEG2pHMu8i2ZQuu

  21. [21]  لوقا ۴۵:۶.

  22. [22]  ر.ک: آندریاس انصاری، نشریۀ زمان ظهور، شمارۀ ۱۴۹، سلسله‌پاسخ‌هایی به بدعت شمارۀ ۱۰۱ یوحنای دمشقی، قسمت ۱۳؛ لینک:

     https://t.me/Zaman_Zohour/9445

  23. [23]  مَرقُس ۲۸:۱۲-۲۹.

  24. [24]  لوقا ۳۹:۶.

     

کلیدواژه‌ها

سید احمد الحسن توحید عیسی مسیح کتاب مقدس قرآن برّه تثلیث تفسیر کتاب مقدس الهیات اسلام و مسیحیت کشیش ساسان توسلی صدای خدا تخت‌نشین مکاشفۀ یوحنا نقد مسیحیت

امتیاز مقاله

0.00 از 5 (0 رأی)
امتیاز شما