نقد برنامۀ مقایسۀ الهیات اسلام و مسیحیت
پاسخهایی به کشیش ساسان توسلی
چکیده
• پیشگفتار
در بخش پیشین، مشخص شد که کشیش دکتر ساسان توسلی ادعا میکرد که خدای کتاب مقدس و خدای اسلام یکی نیستند و، به عبارت دیگر، خود را در جایگاه قضاوت دربارۀ کلام خدا وانمود میکرد! اما نمونههایی از کلمات او تقدیم و به چالش کشیده شد تا نشان داده شود او به این سبب که با منبع کلمات، یعنی خداوند، ارتباط ندارد و از سخنگویان دین الهی نیست، نمیتواند حقیقت کلام را تشخیص دهد.
اما در این بخش میخواهم کاری را که در بخش پیشین انجام شد ادامه دهم و نمونههای دیگری از اشتباهات او ارائه کنم تا مسیحیانی که به سخنان کشیش ساسان توسلی باور دارند، خود را اسیر و بندۀ قضاوتهای او نکنند؛ بلکه خود راه تحقیق و بررسی را بپیمایند، به خویشتن زحمت دهند و اسیر راههای فراخ و آسان نشوند. عیسی مسیح میفرماید:
«از در تنگ داخل شوید. زیرا فراخ است آن در و وسیع است آن طریقی که مؤدی به هلاکت است و آنانی که بدان داخل میشوند بسیارند. * زیرا تنگ است آن در و دشوار است آن طریقی که مؤدی به حیات است و یابندگان آن کماند.»[1]
• کشیش توسلی و الفبای زبان خدا
ث. کشیش ساسان توسلی دربارۀ بیستوچهار پیر اطراف تختنشین میگوید:
«کتاب مکاشفه کتاب پر از سمبل است؛ تفسیرهای متفاوتی از آن میشود؛ ولی بالأخره یکی از تفسیرهایی که از این آیه است، این ۲۴ تختنشینی که دور تخت سلطنت خدا هستند، خیلیها باور دارند [که] آن سمبل ۱۲ قبیلۀ اسرائیل و ۱۲ رسول مسیح، کلیسا، جامعۀ مقدسین است؛ که مقدسین قوم خدا در عهد عتیق و عهد جدید همه در دور تا دور این تخت، این تختنشین را پرستش میکنند.»[2]
بنابراین او به این موضوع دانشی ندارد و ظاهراً یکی از تفاسیری که به نظرش به حقیقت نزدیکتر است، چنین است که آنها سمبل ۱۲ قبیله اسرائیل و ۱۲ رسول عیسی مسیح هستند.
اما این تفسیر کاملاً با حقیقت مغایرت دارد و دلایل آن را برمیشمارم:
اول. تفسیر آنان بهگونهای است که هیچیک از ۲۴ پیر را برّه ـ که در نظر آنان عیسای مسیح است ـ تفسیر نمیکنند و بزرگترین مشکل تفسیرشان همینجاست! زیرا همانطور که سید احمد الحسن روشنگری نمود، یکی از این ۲۴ شخص، برّه است.
سید احمد الحسن پس از تقدیم آیاتی از فصلهای ۴ و ۵ و ۱۴ کتابِ مکاشفۀ یوحنا، فرمود:
«کسی که یکمرتبه بهصورت رمزگونه با شیر بودن به او اشاره و مرتبۀ دیگر به اینکه او برۀ ذبحشده است، یکی از بیستوچهار شیخ است؛ و آن کسی که بر تخت نشسته، همان کسی است که بر رؤیا تسلّط دارد و در رؤیا روشن است که مقام این شخص از همه برتر و جایگاهش والاتر است؛ و همانطور که در رؤیا روشن است، این بیستوچهار شیخ نشسته بر تختها، نزدیکترین افراد موجود در رؤیا ـ از جهت جایگاه ـ نسبت به آن شخصی هستند که بر تخت نشسته است.
بنابراین برۀ ذبحشده از آن کسی که بر تخت نشسته، برتر نیست و از بیستوچهار شیخ نیز برتر نمیباشد؛ با اینکه ما در رؤیا میبینیم که او همان کسی است که این شایستگی را دارد که کتاب را بگیرد و مهرها را بگشاید. پس چطور فقط او این شایستگی را دارد که کتاب را بگیرد و نه دیگران؛ درحالیکه آنان از او نزدیکتر و برترند؟!
در نتیجه، باید برۀ ذبحشده، بهطور رمزگونه اشاره به یکی از بیستوچهار شیخ داشته باشد.»[3]
بنابراین نادرستی تفسیر مسیحیان اثبات میشود.
دوم. در این تفسیر که کشیش ساسان توسلی بیان میکند، هر رسول مسیح، یک پیر حساب شده است؛ از طرفی روشن است که چرا همین روش دربارۀ پیامبران عهد قدیم، آن مقدسان، به کار نرفته است؛ زیرا عدد آنان بسیار بیشتر از دوازده نفر است! یعنی اگر مفسر چنین تفسیری انجام میداد، عددی بیشتر از ۲۴ به دست میآورد و نادرستی تفسیر او نیز نمایان میشد! بنابراین با عملی که خارج از صداقت است، چنین ایدهپردازی سستی را ارائه کرده است و گمان کرده است که اگر همۀ مقدسان عهد قدیم را در دوازده پیر خلاصه کند، همهچیز حل میشود! در حقیقت، در این تفسیر، چیدمانِ بدون دلیل و بهصورت دلبخواهی انجام شده است؛ تا صرفاً عدد ۲۴ کامل شود و گفته شود معما حل شده است! پرسش این است که این چه حلشدنی است؟!
من نمیتوانم قبول کنم شخصی که بیستوچهار تختنشین پیرامون تختنشین مکاشفه را نمیشناسد، یا تفسیری مد نظر دارد که اشتباهات جدی دارد، به کلام خدا اشراف داشته باشد.
ج. آقای توسلی در برنامۀ دیگری گفته بود:
«هروقت صحبت عشق و محبت میشود، صحبت فداکاری عیسی روی صلیب است.»[4]
این در حالی است که بر پایۀ انجیل، عیسی (ع) بارها از خدا درخواست میکند تا او را از مصلوبشدن برهاند[5]؛ سید احمد الحسن در این باره میگوید:
«پس یا خدا دعای عیسی(ع) را اجابت فرمود، او را بالا برد و شبیه او را فرو فرستاد ـ که این، عقیدۀ صحیح است ـ یا خداوند دعای عیسی(ع) را اجابت نفرمود؛ که در این صورت، معنای سخن آنان چنین است: خداوند به دعای عیسی(ع) اهمیتی نمیدهد!
بهعلاوه، آنها عیسی(ع) را به سِفاهت، ضعف ادراک و کمیِ بصیرت متّهم میکنند؛ وگرنه درحالیکه عیسی این توانایی را دارد که بر آزار و شکنجۀ به صلیب رفتن بدون اینکه هیچ شکایتی داشته باشد صبر کند، اینکه عیسی(ع) درخواست میکند خداوند به صلیب رفتن را از او بردارد، چه معنایی دارد؟!»[6]
معتقدم این کلمات به اندازۀ کافی راه را برای تفسیر مسیحیانی چون کشیش توسلی بسته است و آنها چارهای جز این ندارند که حق را بپذیرند؛ همچنین مایلم بگویم که سید احمد الحسن شواهد دیگری را از کتاب مقدس ارائه میکند که اثبات میکند شخص مصلوب، عیسی مسیح نیست.[7]
بنابراین کشیش توسلی با باور به مصلوبشدن عیسی(ع)، پذیرفت که خدا به دعای عیسی(ع) اهمیتی نمیدهد! به یقین، کشیش توسلی، پدر را نشناخته است![8]
چ. کشیش توسلی در برنامه دیگری گفته بود:
«ما در غرب از برکت آزادی و دموکراسی غرب لذت میبریم؛ بعد میگوییم مسیحیان کاری به سیاست ندارند! ولی اگر همین خادمین ایرانی یا مسیحی آمریکایی که شما میگویید، اگر در سیستمی مانند شوروی بودند؛ شوروی کمونیست، آن موقع میدانستند رأی دادن چقدر ارزش دارد؛ انتخاب کردن رئیس جامعه چقدر ارزش دارد.»[9]
همچنین در همان برنامه گفته بود:
«اگر واقعاً اجازه بدیم که حقیقت کلام خدا رخنه کند، چشمهای ما را باز کند که چقدر حیطۀ خدمت ما وسیع است؛ چون خدا انسان را آفرید، گفت: «حکمرانی کنید»؛ تسلط؛ پس تمام ابعاد جامعۀ بشری شامل حکم اول به انسان میشود و این اصلاً قسمتی از، انسان در شباهتِ خدا، آفریده شدن است.»[10]
متأسفانه او هنگامی که وارد بحث حکمرانی و قانونگذاری میشود، کتاب مقدس را رها میکند!
اما حقیقت این است که حاکم و مالک این جهان خداست[11]؛ پس حاکمیت حق اوست؛ پس تنها خدا بهعنوان حاکمِ حقیقی، حق دارد که قانونگذاری کند؛ به همین دلیل میبینیم که قوانین از سوی او صادر میشدند[12]؛ همچنین این حق تنها برای اوست که مجری قوانینی را که قرار داده است انتخاب نماید.[13] سید احمد الحسن در همین باره میگوید:
«البته مقصود از حاکمیت خدا، تنها در حد قانونگذاری نیست، بلکه در سطح اجرا و حکومت نیز هست، با اینکه اساساً امکان ندارد کسی قائل به حاکمیت خدا در سطح قانونگذاری، بدون حاکمیت در سطح اجرا و حکومت باشد؛ چون قانونگذاری امری متجدد و بهروز است؛ پس ناچار باید دریچهای متصل به خدا باشد تا حکم هر مسئلۀ جدید و حادثی را خداوند به او برساند؛ و لازم نیست که خلیفۀ خدا مستقیماً خودش متولّی حکومت شود، بلکه لازم است که بر نظام حکومت و بهخصوص بر جان مردم مسلط باشد، مانند مسائل ویژۀ مربوط به تصمیمات جنگ و صلح یا قصاص، یعنی احکام اعدام.»[14]
باید یادآور شویم که این خدا مهربان است[15] و همچنین حکیم است[16]؛ بنابراین در هر زمان، نماینده یا فرستادهای از جنس انسانها بر روی زمین دارد تا اوامرش را بیان و اجرا کند؛ اما اگر هیچ فرستادهای وجود نداشته باشد، حکمت و مهربانی او نقض میشود و در نتیجه، الوهیت مطلق او و، به عبارت دیگر، خدایی او نقض میشود؛ حاشاه! زیرا مهربانی و حکمت او مطلق است.
پس در هر زمان فرستادهای وجود دارد؛ خواه این فرستاده به دلیل نبودن قابل در میان مردم و در حقیقت مقصر بودن مردم، مأمور به تبلیغ نباشد، خواه افراد قابلی وجود داشته باشد و این فرستاده مأمور به تبلیغ باشد.[17]
باید بگویم، در این زمان که دکتر ساسان توسلی تشویق میکند که مسیحیان بهسمت حاکمیت مردم بر مردم بروند و حاکم را انتخاب کنند، نیز فرستادهای از سوی خدا در میان ماست و او فرستادۀ عیسای مسیح، سید احمد الحسن، است که با دلایل محکم حقانیت خود را ثابت کرده است.[18]
اما دربارۀ اینکه او به دموکراسی افتخار میکند، پیشنهاد میکنم کتاب «حاکمیت خدا، نه حاکمیت مردم» نوشته سید احمد الحسن را بخوانید تا از تناقضات دموکراسی و خصوصاً دیکتاتوری در دل آن و نقش ثروت در دموکراسی و حقایق غیرقابلانکار دربارۀ آن ـ که بسیاری از مردم به آن توجهی ندارند ـ آگاهی یابید.
آیا کسی که حاکمیت خدا را زیرپا میگذارد و مردم را برخلاف خواست خدا، به حاکمیت مردم بر مردم فرامیخواند، خدا را شناخته است؟ و صدای او را شنیده است؟ و آیا نباید در شنوایی قلب او تردید کنیم؟!
• تا اینجا
آنچه تقدیم شما شد، هفت مورد از انحرافات عقایدی و اشتباهات جدی دکتر ساسان توسلی در شناخت خدا و کلام اوست؛ پس از این، از مسیحیان میخواهم که اجازه ندهند کسی آنان را تحقیر کند و سبک بشمارد و به آنها هر سخنی را دیکته کند.
اما شاید یک مسیحی بگوید: «درست است که کشیش توسلی در راه باطلی قرار دارد و من به این موضوع پی بردم، اما آیا ممکن نیست او دربارۀ تفاوت خدای اسلام و مسیحیت، کلام درست را گفته باشد؟»
در پاسخ میگویم:
«پاسخ این پرسش احتمالی در کلمات سید احمد الحسن ارائه شده است و بنده نیز آنها را در آینده ارائه میکنم؛ چراکه دکتر ساسان توسلی بارها ادعای خود را به شیوههای مختلفی تکرار کرده است؛ پس پاسخ را به برکت روشنگریهای سید احمد الحسن آرامآرام ارائه خواهم کرد».
با ما همراه باشید.
پانویسها:
-
[1]
مَتّی ۱۳:۷-۱۴.
-
[2]
کشیش دکتر ساسان توسلی، گردهمایی کلیساهای آنلاین هفت، تختنشین و بره، دقیقۀ ۱۵:۱۳ به بعد؛ لینک:
https://youtu.be/F_6BKO9nfro?si=-KEG2pHMu8i2ZQuu
-
[3]
سید احمد الحسن، سیزدهمین حواری، نسخۀ گردآوریشده توسط دکتر توفیق محمد مغربی، نسخۀ عربی، مجموعۀ اول پرسشها، بیستوچهار پیر در رؤیای یوحنای لاهوتی، ص 151؛ اینک با روشنگری فرستادۀ عیسی حقیقت را میدانیم: تختنشین، پیامبر خدا حضرت محمد است و بیستوچهار پیر یا شیخ اطراف او که تاجهای طلا بر سر دارند، جانشینان الهی پس از او، یعنی دوازده امام و دوازده مهدی، هستند. سید احمد الحسن، سیزدهمین حواری، پینوشت دکتر توفیق مغربی، ص ۱۵۵؛ همچنین دربارۀ تفسیر احمد الحسن باید بگویم که آنچه او بیان کرده است، هم با ماهیت رؤیای یوحنّا سازگاری دارد، زیرا آن دربارۀ آینده است (ر.ک: مکاشفه ۱:۱) و از سوی دیگر، شواهدی بر درستی آن در کتاب مقدس وجود دارد. (ر.ک: سید احمد الحسن، سیزدهمین حواری، پینوشت دکتر توفیق مغربی، بشارتهایی که دربارۀ محمد (ص) داده شدهاند، ص ۴۰؛ زنی که در رؤیای یوحنا خورشید و ماه را در بر دارد، ص۱۴۰؛ بیستوچهار پیر در رؤیای یوحنای لاهوتی، ص ۱۴۹).
-
[4]
کشیش دکتر ساسان توسلی، کلیسای مجازی محبت، قسمت ۲۷۷، عشق صلیب محور، از دقیقۀ ۳۵:۰۸ به بعد؛ لینک:
https://www.youtube.com/live/z5hFQ0wE2GU?si=tmo9aiHDb3noQCpE
-
[5]
ر.ک. مرقُس ۳۴:۱۴-۳۹.
-
[6]
سید احمد الحسن، سیزدهمین حواری، پانوشت دکتر توفیق مغربی، ص ۹۷.
-
[7]
ر.ک: سید احمد الحسن، سیزدهمین حواری، پانوشت دکتر توفیق مغربی، ص ۱۷۱ - ۱۸۳؛ افزون بر کتاب مقدس، او شواهدی را نیز از انجیل یهودا ـ که سندی تاریخی و کشفشده و مربوط به اوایل قرن سوم میلادی است ـ ارائه میکند که منطبق بر شواهد کتاب مقدس در اثبات مصلوب نشدن عیسی مسیح است. (ر.ک: همان، ص ۱۰۱ - ۱۲۷).
-
[8]
ر.ک: سید احمد الحسن، سیزدهمین حواری، پانوشت دکتر توفیق مغربی، ص 274 (توضیح دکتر توفیق مغربی دربارۀ کلام عیسای مسیح).
-
[9]
کشیش دکتر ساسان توسلی، شبکۀ ۷، من بیدار، مسیح انقلابی، دقیقۀ ۳۳:۵۲ به بعد؛ لینک:
https://www.youtube.com/live/YUkfYqFXrag?si=QxzZIsuN0kjAX1Ip
-
[10]
کشیش دکتر ساسان توسلی، شبکۀ ۷، من بیدار، مسیح انقلابی، دقیقۀ ۳۹:۲۶ به بعد؛ لینک:
https://www.youtube.com/live/YUkfYqFXrag?si=QxzZIsuN0kjAX1Ip
-
[11]
ر.ک: ۱تواریخ ۱۱:۲۹.
-
[12]
ر.ک: تثنیه ۵:۴-۶.
-
[13]
ر.ک: هوشع 4:8.
-
[14]
سید احمد الحسن، عقاید اسلام، ص ۱۴۰ و ۱۴۱.
-
[15]
ر.ک: یوئیل ۱۳:۲.
-
[16]
ر.ک: ارمیا ۱۲:۱۰.
-
[17]
ر.ک: سید احمد الحسن، عقاید اسلام، زمانهای فترت، ص۷۰-۷۶.
- [18] ر.ک: سید احمد الحسن، وصی و فرستادۀ امام مهدی (ع) در تورات، انجیل و قرآن؛ سیزدهمین حواری؛ نامۀ هدایت.