گفت‌وگوی داستانی (تسلی‌دهنده)

مهمانی رو به اتمام است. الیاس که هنوز فرصت بیان مطالب بسیار دیگری از تسلی‌دهنده را پیدا نکرده است، دوستانشان را به خوردن چای پس از شام دعوت کرد و از آن‌ها خواست که کمی بیشتر بمانند. سروش تشکر کرد و گفت: «دیگران را نمی‌دانم، اما من که فعلاً قصد رفتن ندارم. چون هنوز سؤالاتی دارم که ذهنم را درگیر کرده است. اگر خسته نیستید، چند دقیقه‌ای بمانم و آن‌ها را بپرسم.»

الیاس با خوشحالی این آیه را خواند:

«آرزوی ما این است که هر یک از شما همین جدیت را برای تحقق امیدتان تا به آخر نشان دهید، و کاهل نباشید، بلکه از کسانی سرمشق گیرید که با ایمان و شکیبایی وارث وعده‌ها می‌شوند.»‏ [1]

سپس از سروش خواست که سؤالش را بپرسد.

سروش گفت: «تسلی‌دهنده ویژگی خاصی دارد که بر هیچ انسانی صدق نمی‌کند:

«و من از پدر سؤال می‌کنم و تسلی‌دهنده‌ای دیگر به شما عطا خواهد کرد که تا همیشه با شما بماند.»[2]

و اکنون سؤالم این است که چگونه تسلی‌دهندهٔ موردنظر شما یعنی احمد الحسن که یک انسان است، عمر جاودانی دارد و همیشه خواهد ماند؟!»

ساره که با یک سینی چای تازه به جمعشان اضافه شده بود، از همسرش خواست که این‌بار، او جواب سؤال سروش را بدهد. سپس الیاس برخاست و سینی را از ساره گرفت و با لبخند گفت: «پذیرایی را به عهدۀ من بسپار، و تو به بیان پاسخ دوستمان بپرداز.»

ساره رو به مهمان‌ها کرد و گفت: «اینک من نیز سخنی از داوود می‌خوانم و سپس سؤالی دارم.

«لیکن یهوه خدای اسرائیل مرا از تمامی خاندان پدرم برگزیده است که بر اسرائیل تا به ابد پادشاه بشوم ...» [3]

دوستان! آیا داوود همچنان زنده است و عمر جاودانی دارد؟!»

هانا پاسخ داد: «معلوم است که خیر! پادشاهی داوود ابدی نیست. جالب است که مدت‌ها پیش سؤالی در همین مورد برایم پیش آمد و به‌سراغ سخنان مفسرین رفتم. لطفاً چند لحظه صبر کنید.»

او سپس گوشی همراهش را برداشت، در اینترنت به جست‌وجوی موضوع موردنظرش پرداخت و گفت: «بله، پیدایش کردم. تفاسیر بسیاری دربارۀ این آیه و ابدی بودن پادشاهی داوود وجود دارد که من به یک مورد اکتفا می‌کنم.

جان گِل می‌گوید:

«و این برای ابد، برای مدت طولانی، تا زمانی که زندگی می‌کرد؛ یا در نسل‌های بعدی او در طول سالیان آتی؛ و بهتر از همه در مصداق آن، مسیح، پسر داوود، به لوقا ۳۲:۱ مراجعه کنید.» [4]

"او بزرگ خواهد بود و پسر خدای متعال خوانده خواهد شد.‏ خداوند خدا تخت پادشاهی پدرش داوود را به او عطا خواهد فرمود." [5]

ساره لبخندی زد و گفت: «درود بر تو! من نیز قصد داشتم این توضیحات را بیان کنم که گویا قرار بود این سخنان بر زبان تو جاری شود. همچنین برخی دیگر از مفسرین مسیحی نظری مشابه جان‌ گِل دارند و برداشت ظاهری از این آیه نداشته‌اند. [6] داوود تا ابد می‌ماند و پادشاهی می‌کند؛ و منظور از آن، عمر جاودانهٔ او نیست. پس دانستیم که اشاره به همیشه ماندن داوود، به معنای روح بودن او نیست، بلکه اشاره به نسلی است که از او می‌ماند. حال که این مفهوم ابدی بودن را دربارۀ داوود پذیرفتیم، پس چرا تا همیشه ماندن تسلی‌دهنده را با این معنا نپذیریم؟ پس تسلی‌دهنده نیز در حقیقت چنین است. او نیز تا همیشه می‌ماند و این جاودانگی‌ در نسل پاکش ـ که دربارهٔ آن سخن خواهیم گفت ـ تجلی می‌یابد و آنان تا ابد پادشاهان بر مردم خواهند بود.»

این داستان ادامه دارد ...